Strefa zagrozenia wybuchem oznakowanie

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE – to zdecydowanie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów dedykowanych do użytkowania w strefach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest dobra większość maszyn i urządzeń branych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi oraz układów ochronnych dedykowanych do użytkowania w przestrzeniach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Jeszcze do nowa przepisy dotyczące bezpieczeństwa w niektórych państwach Unii Europejskiej różniły się między sobą, co było duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi.
Z obecnego czynnika powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe przepisy i znacznie ułatwiła obieg artykułów w Grup Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym punktem dyrektywy ATEX jest przeznaczenie wolnego przepływu towarów zapewniających wielki poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń dedykowanych do akcji w strefach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która wpisałam w utrzymanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z zmiany dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa praktyce w miejscach, gdzie istnieje ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła zmuszać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne)
numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej
symbol wykonania przeciwwybuchowego
grupa wybuchowości
kategoria urządzenia
rodzaj ochrony przeciwwybuchowej
podgrupa wybuchowości
klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex