Szkolenia dla pracownikow hotelowych

Wędlinami określa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z surowca rozdrobnionego, z kolei wędzonki to mięsne przetwory stworzone z samego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to wprawdzie proces technologiczny, który polega na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest zachowanie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego stylu i zapachu. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii złych i gnilnych. Dzięki temu konsumenci mogą dłużej bawić się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że pomimo trzymania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkiem spośród najtańszych przetworów mięsnych wydawanych przez hurtownie wędlin jest stara szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością albo bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna mieścić się w charakterze między jasnoróżowej po czerwoną, i tłuszcz potrafi żyć pomalowany na biało, z odcieniem śmietankowym lub różowawym. Drugim w organizacje najbardziej charakterystycznym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest słynna na pełnym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wtłoczone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w swym kraju doprowadziły do ostatniego, że w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, jak w terenach śródziemnomorskich o niższej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny otaczający nie tylko mięso wieprzowe, ale same duże domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich praktyk były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, a jej brak uzupełniano innymi rodzajami mięs. W ostatni styl utrwalił żywy do tej pory stereotyp głoszący, iż salami wytwarzane jest z oślego mięsa, frankfurterki sprowadza się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.